Jaki jest sens wędrówki dziecinnego pokoju przez czas i imaginację, przez tyle wielkich metropolii świata, gdzie nazwa podrzeszowskiego miasteczka zaczęła znaczyć tak wiele, jaki jest sens tego powrotu tutaj, ku początkowi, co istniał w umarłej epoce?
Na pozór wszystko jest jasne, bo ci, którzy tu przyszli z sąsiednich domów, i ci, którzy przyjechali z odległych miast, ściskają – tłocząc się w kościelnej bramie – zaproszenia z tym samym tekstem po polsku i po francusku:
Dnia 15 grudnia 1983
Teatr CRICOT 2
Przedstawia
Spektakl Tadeusza Kantora
„WIELOPOLE WIELOPOLE”
w miejscowości gdzie toczy się
akcja sztuki,
gdzie żyły kiedyś postacie dramatu
w
WIELOPOLU
w
KOŚCIELE PARAFIALNYM
w którym
główna postać spektaklu
KSIĄDZ JÓZEF
był kiedyś jego proboszczem
Aktorzy i Autor
proszą
o uczestnictwo
w tym rzadkim wydarzeniu
gdy dramat znajduje swoje miejsce
w rzeczywistości.
fot.
1. T. Kantor w Wielopolu Skrzyńskim, przed spektaklem 15.12.1983r. Leszek Dziedzic, Archiwum Cricoteki.
2 i 3. Tuż przed spektaklem „Wielopole Wielopole”, kościół Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej w Wielopolu Skrzyńskim, 15.12.1983 r., Leszek Dziedzic, Archiwum Kantorówki.
4. Zaproszenie i program rozdawany widzom w Wielopolu Skrzyńskim z podpisami Tadeusza Kantora i Aktorów Teatru Cricot 2 oraz koperty listów pisanych prze Tadeusza Kantora do ks. Juliana Śmietany.
5. Obiekty ze spektaklu „Wielopole Wielopole” na wystawie z 2019 r. w Kantorówce (depozyt z krakowskiej Cricoteki) w tle kadr z filmu „Ostatnia Wieczerza w Wielopolu” prod. TVP, Krzysztofa Miklaszewskiego (dokument o wizycie T. Kantora 15.12.1983 r. w Wielopolu Skrzyńskim. Kadr z kolacji na wielopolskiej plebani).
