były WAŻNE
MATKI MISTRZÓW
były WAŻNE
na ŹRÓDŁA PAMIĘCI. Szajna – Grotowski – Kantor
Helena Kantor
Matka,
była dla Tadeusza Kantora najbliższą osobą..
obecna zawsze w życiu oraz w twórczości teatralnej i plastycznej syna…
zagościła w spektaklach Teatru Śmierci: „Wielopole, Wielopole”, „Niech sczezną artyści”, „Dziś są moje urodziny” oraz w instalacji „Portret Matki”.
W pamięci rodziny zapisała się jako uśmiechnięta, pogodna i życzliwa…
***
„Pomimo wrodzonej nieśmiałości
i lichego zdrowia –
odczuwałem wielką potrzebę tego świata,
postać Matki
i konieczne objawy troski
i miłości..”
„gdy leżałem ciężko chory,
w oczach Matki, pochylonej nade mną,
widziałem jakiś cień, który był czymś więcej niż tylko troską i miłością.
Patrzyła jakby widziała coś
p o z a mną”
o Helenie Kantor pisał syn Tadeusz…
***
Śladów jakie pozostawiły w życiu twórczym Grotowskiego, Szajny ich MATKI poszukiwały Alina Bosak (dziennikarka, pisarka, animatorka kultury), Anna Jamrozek-Sowa (literaturoznawczyni, teatrolożka, profesorka UR).
O swojej prababci Helenie Kantor opowiadała Małgorzata Palka (artystka, wnuczka Zosi Kantor), o badaniach biograficznych tej niezwykłej kobiety Klaudia Święcicka (kantorolożka, teatrolożka, profesorka UAM, autorka monografii, podręczników i artykułów naukowych).
Jak ważne były w ich życiu, od pierwszych lat dzieciństwa po ostatnie dni, jak wpłynęły na ich twórczość, w końcu jakie były? czym się zajmowały? Rozmowę poprowadził Henryk Mazurkiewicz (krytyk teatralny, doktor nauk humanistycznych w zakresie filozofii specjalizujący się w antropologii filozoficznej i kulturowej).
Kobiety, żony, matki, babki i prababki…o ich losach czasem niezwykle dramatycznych i przejmujących usłyszeliśmy w wielu rozmowach i prezentowanych spektaklach m.in. WSZECHŚWIĘTE Teatru Przedmieście, czy „Szycie. Esej Genealogiczny” Natali Sakowicz, w pięknej wystawie Stanisława Baja „MATKA”, w „Przejścia -Sztuka zapominania” Marty Ożóg.
Nam bliskie było spotkanie z teatrem Teresy i Andrzeja Wełmińskich ACTA EST FABULA. (Teresa i Andrzej Wełmińscy, którzy odegrali role mamy Heleny i ojca Marian Kantora – Mirskiego w spektaklu „Wielopole Wielopole”).
W końcu projekcja naszej animacji „Dzieciństwo” w Teatrze Maska, spotkanie w Wielopolu – spacer śladami Tadeusza Kantora i 50 lat po premierze „Umarłej klasy”.
Naszymi gośćmi w Wielopolu byli Roman Siwulak (artysta, aktor Teatru Cricot 2 Tadeusza Kantora) i prof. Krzysztof Pleśniarowicz (teatrolog, profesor nauk humanistycznych, specjalizujący się w literaturoznawstwie, teatrologii i kulturoznawstwie, profesor UJ). Rozmowę poprowadził Michał Mizera (doktor nauk humanistycznych, teatrolog, europeista, kierownik literacki w Teatrze Narodowym).
Radość i wspaniały czas! Za nami najważniejszy festiwal dotykający życia i sztuki, trzech najważniejszych mistrzów teatru, pochodzących z naszego ukochanego Podkarpackie.
Dziękujemy dyrektor Teatr Przedmieście – Przedmieście Theatre Anecie Adamskiej i dyrektor Teatr Maska Rzeszów Monice Szeli za zaproszenie.
Spotkania, warsztaty, spektakle, wystawy, filmy – wspaniały i bogaty czas z wyjątkowymi ludźmi z całej Polski.
