,,KULTURA W CIENIU KRZEŁA”
Hucisko-Wielopole-Niedzica
Za nami trzy dni warsztatów, w których wzięli udział pracownicy Gminny Ośrodek Kultury i Wypoczynku w Wielopolu Skrzyńskim oraz Kantorówki. Wspólnie podążaliśmy śladami Tadeusza Kantora, odkrywając miejsca, które były dla niego wyjątkowo bliskie.
Pierwszy dzień spędziliśmy w Hucisku gdzie po dziś dzień stoi dom Tadeusza i Marii Stangret. Warsztaty odbyły się w lokalnej świetlicy, gdzie usłyszeliśmy o działalności Fundacja Plenerownia. Tematyką zajęć była ,,Lokalność”. Udaliśmy się również z wizytą do dawnego domu Kazimierza Mikulskiego – malarza, scenografa, rysownika i przede wszystkim aktora w teatrze Kantora. Zwiedziliśmy także dawny dwór baronów Lipowskich.
Dzień drugi i trzeci spędziliśmy w Niedzicy. Miejscowość ta oczarowała nas tak samo jak Tadeusza i Marię którzy od 1963 r. bywali często na tutejszym zamku zarządzanym przez Stowarzyszenie Historyków Sztuki.
,, Uwielbialiśmy Niedzice –napisze po latach Maria Stangret-Kantor- bo na zamku panowała cisza i mogliśmy spokojnie pracować. Dużo spacerowaliśmy i byliśmy zauroczeni tak okolicą, jak mieszkańcami”. To właśnie w niedzickim kościele pod wezwaniem św. Bartłomieja na prośbę Tadeusza został nagrany Psalm 110, śpiewany przez miejscowych parafian, wykorzystany w spektaklu ,,Wielopole ,Wielopole” w 1980 r.
W zamkowych murach odbyły się dwa warsztaty.
* „Rozgryźć dziedzictwo”, prowadzony przez Katarzynę Zarzycką z Fundacji Plenerownia – poświęcony był interpretacji, prezentacji i komunikacji dziedzictwa kulturowego. Uczestnicy ćwiczyli, jak mówić o dziedzictwie w sposób angażujący i zrozumiały dla odbiorców.
* „Teatr społeczny” poprowadziła Aleksandra Barczyk, absolwentka teatrologii Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Akademii Praktyk Teatralnych w Gardzienicach. Podczas spotkania uczestnicy zapoznali się z metodą teatru verbatim, ucząc się, jak słuchać innych, jak rozumieć drugiego człowieka i jak wydobywać z grupy to, co najcenniejsze.
Ostatni dzień rozpoczął się zwiedzaniem Zamku Dunajec w Niedzicy, którego budowa przypada na lata między 1308 r. a 1313 r. za panowania króla Karola Roberta z dynastii Andegawenów, władcy Węgier. Zamek niedzicki jak i nasz wielopolski na przestrzeni lat zmieniał właścicieli, ostatnimi była węgierska rodzina Salamon mieszkająca w zamku do 1943 roku.
Zobaczyliśmy piękne zamkowe wnętrza pełne wspaniałych mebli, zegarów, dzieł sztuki, kolekcji broni…. Nasza przewodnik Dominika Trybuła opowiedziała o niezwykłych legendach i historiach które kryją w sobie stare, zamkowe mury. Podobno na zamkowym dziedzińcu można czasem spotkać przechadzającą się parę – Brunhildę i Bolesława, straszy tu też inkaska księżniczka Umina, która ukryła na zamku skarb Inków. Koniecznie musicie odwiedzić to miejsce – wspaniali przewodnicy, piękne wnętrza i zachwycające widoki!!!
Po zwiedzaniu spotkaliśmy się z Marcinem Zarzyckim z zespołu Fundacji Plenerownia by pomówić „Kulturalnie o AI”. Warsztaty poświęcone były specyficznemu, a zarazem coraz ważniejszemu narzędziu, jakim jest sztuczna inteligencja, oraz możliwościom jej wykorzystania w kulturze. Uczestnicy rozmawiali o potencjale nowych technologii, o tym, jak AI może wspierać działania animacyjne, edukacyjne i artystyczne.
Trzy dni projektu „Kultura w cieniu krzesła” były czasem pełnym refleksji, inspiracji i wspólnej pracy, a także integracji animatorów kultury. Dziękujemy wszystkim prowadzącym za ich pasję, wiedzę i zaangażowanie.
Szczególnie dziękujemy Dyrektor Zamek Dunajec w Niedzicy Ewie Jaworowskiej –Mazur za gościnę a zamkowym MUZEALNIKOM za wspaniałą, ciepłą atmosferę i inspirujące spotkanie.
Wspólnie z Zamkiem Dunajec w Niedzicy poszukiwać będziemy wspomnień mieszkańców dotyczących pobytów Tadeusza, jego pracy twórczej w tym magicznym miejscu a także informacji o nagraniu psalmu 110 w tutejszym kościele. Mamy nadzieję, że kiedyś zamkowe opowieści przyjadą do Wielopola a wielopolskie historie kantorowskiego teatru (z nagraniem psalmu) zawitają w Niedzicy.
